به وقت سرخوشی از آه و ناله عشاق به صوت و نغمه چنگ و چغانه یاد آرید
دعای روز سیزدهم ماه رمضان
خدایا در این روز مرا از پلیدی وکثافات هوای نفس وگناهان پاک ساز وبر حوادث خیر وشر وقضا ، قدرت صبر وتحمل عطا کن وبر تقوی وپرهیزگاری ومصاحبت نیکوکاران عالم موفق دار ، به یاری خود ای مایه شادی واطمینان خاطر مسکینان .
"کوثر"
از هر که خواهی استغنا کن تا مثل و نظیر آن باشی و به هرکه خواهی احسان کن تا بزرگ و امیر او باشی و از هر که می خواهی طمع کن تا بنده و اسیر او باشی.
"معراج السعاده"
ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما ...آب روی خوبی از چاه زنخدان شما
عزم دیدار تو دارد جان بر لب آمده ...بازگردد یا برآید چیست فرمان شما
دعای روز دوازدهم ماه رمضان
خدایا در این روز مرا به زیور سِتر و عفتَ نفس، بیارای و به جامه قناعت و کفاف، بپوشان و به کار عدل و انصاف بدار و از هر چه ترسانم مـرا ایمن ساز به نگهبانی خود ای نگهدار و عصمت بخش خدا ترسان عالم .
از دیده گر سرشک چو باران چکد رواست کاندر غمت چو برق بشد روزگار عمر
دعای روز یازدهم ماه رمضان:
خدایا دوست گردان بمن در این روز نیكى را و نـاپسند بدار در این روز فسق و نافرمانى را و حرام كن بر من در آن خشم و سوزندگى را به یاریت اى دادرس داد خواهان.
"کوٍثر"
"بوستان سعدي"
کنون که میدمد از بوستان نسیم بهشت من و شراب فرح بخش و یار حورسرشت
گدا چرا نزند لاف سلطنت امرو ز که خیمه سایه ابر است و بزمگه لب کشت
"کوثر"
بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش ...وین سوخته را محرم اسرار نهان باش
زان باده که در میکده عشق فروشند ...ما را دو سه ساغر بده و گو رمضان باش
دعای روز هشتم ماه رمضان
خداوندا، در این روز مــرا ترحم به یتیمان و اطعام به گرسنگان و افشا و انتشار سلام بین مسلمانان و مصاحبت نیکان نصیب فرما ، به حق انعامت ای پنـاه آرزومندان عالم .
زان می عشق کز او پخته شود هر خامی ... گر چه ماه رمضان است بیاور جامی
روزها رفت که دست من مسکین نگرفت ... زلف شمشادقدی ساعد سیم اندامی
از من اکنون طمع صبر و دل و هوش مدار کان تحمل که تو دیدی همه بر باد آمد
"کوٍثر"
گر چه ما بندگان پادشهیم ...پادشاهان ملک صبحگهیم
گنج در آستین و کیسه تهی ...جام گیتی نما و خاک رهیم
ساقی حدیث سرو و گل و لاله میرود وین بحث با ثلاثه غساله میرود
می ده که نوعروس چمن حد حسن یافت کار این زمان ز صنعت دلاله میرود
"کوثر"
روز وصل دوستداران یاد باد یاد باد آن روزگاران یاد باد
کامم از تلخی غم چون زهر گشت بانگ نوش شادخواران یاد باد
"کوثر"
میر من خوش میروی کاندر سر و پا میرمت خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت
گفته بودی کی بمیری پیش من تعجیل چیست خوش تقاضا میکنی پیش تقاضا میرمت
"کوثر"
پس از چندین شکیبایی شبی یا رب توان دیدن ... که شمع دیده افروزیم در محراب ابرویت؟
دعاي روز اول ماه رمضان
:
خدايا روزه مـرا در اين
روز مانند روزه داران حقيقي که مقبول توست قرار ده و اقامه نمازم را مانند نمازگزاران واقعي مقرر
فرما و مـرا از خواب غافلان از ياد تو، هوشيار و بيدار ساز.
و هم در اين روز جُرم و گناهم را ببخش اي خداي عالميان و از زشتيهايم عفو فرما اي عفو کننده گنهکاران .
آمین یا رب العالمین
آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد ...صبر و آرام تواند به من مسکین داد
وان که گیسوی تو را رسم تطاول آموخت ...هم تواند کرمش داد من غمگین داد
به سر جام جم آن گه نظر توانی کرد که خاک میکده کحل بصر توانی کرد
مباش بی می و مطرب که زیر طاق سپهر بدین ترانه غم از دل به در توانی کرد
"کوٍثر"
بازآی ساقیا که هواخواه خدمتم ...مشتاق بندگی و دعاگوی دولتم
زان جا که فیض جام سعادت فروغ توست ...بیرون شدی نمای ز ظلمات حیرتم
حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند
ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند
"کوثر"
مرد ثروتمند این را گفت و رفت. مردم دهکده پشت سر هم صف ایستادند و یکییکی از داخل سبد گردو برداشتند. پسربچه باهوشی هم در صف ایستاد. اما وقتی نوبتش رسید در کنار سبد ایستاد و نوبتش را به نفر بعدی داد. به این ترتیب هر کسی یک گردو برمیداشت و پی کار خود میرفت. مردی که خیلی احساس زرنگی میکرد با خود گفت: "نوبت من که رسید دو تا گردو برمیدارم و فرار میکنم. در نتیجه به این پسر باهوش چیزی نمیرسد."
او چنین کرد و دو گردو برداشت و در لابهلای جمعیت گم شد. سرانجام وقتی همه گردوهایشان را گرفتند و رفتند، پسرک با لبخند سبد را از روی زمین برداشت و بر دوش خود گذاشت و گفت: "من از همان اول گردو نمیخواستم این سبد ارزشی بسیار بیشتر از همه گردوها دارد." این را گفت و با خوشحالی راهی منزل خود شد.
خیلیها دلشان به گردوبازی خوش است و از این غافلند که آنچه گرانبهاست و ارزش بسیار بیشتری دارد سبدی است که این گردوها در آن جمع شدهاند. خیلیها قدر خانواده و همسر و فرزند خود را نمیدانند و دایم با آنها کلنجار میروند و از این نکته طلایی غافلند که این سبدی که این افراد را گرد هم و به اسم خانواده جمع کرده ارزشی به مراتب بیشتراز لجاجتها و جدلهای افراد خانواده دارد. خیلیها وقتی در شرکت یا موسسهای کار میکنند سعی دارند تکخوری کنند و در حق بقیه نفرات مجموعه ظلم روا دارند و فقط سهم بیشتری به دست آورند. آنها از این نکته ظریف غافلند که تیمی که در قالب شرکت، آنها را گرد هم جمع کرده مانند سبدی است که گردوها را در خود نگه میدارد و حفظ این سبد و تیم به مراتب بیشتر از چند گردوی اضافه است.
بسیاری اوقات در زندگی گردوها آنقدر انسان را به خود سرگرم میکنند که فرد اصلا متوجه نمیشود به خاطر لجاجت و یا یکدندگی و کلهشقی و تعصب و خودخواهی فردی و گروهی در حال از دست دادن سبد نگهدارنده گردوهاست و وقتی سبد از هم میپاشد و گردوها روی زمین ولو میشوند و هر کدام به سویی میروند، تازه میفهمند که نقش سبد در این میان چقدر تعیینکننده بوده است.
بیایید در هر جمعی که هستیم سبد و تور نگهدارنده اصلی را ببینیم و آن را قدر نهیم و نگذاریم تار و پود سبد ضعیف شود. چرا که وقتی این تور نگهدارنده از هم بپاشد دیگر هیچ چیزی در جای خود بند نخواهدشد و به هیچکس سهم شایسته و درخورش نخواهد رسید. دیگر فرصتها برابر در اختیار کسی قرار نخواهد گرفت و آرامش و قراری که در یک چهارچوب محکم و استوار قابل حصول است به دست نخواهد آمد.
نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد
ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد
فريبا
پسرک پرسید:
«ببخشین خانم! کاغذ
باطله دارین» کاغذ باطله نداشتم و وضع مالى خودمان هم چنگى به دل نمى زد و نمى
توانستم به آن ها کمکی کنم. مىخواستم یک جورى از سر خودم بازشان کنم که چشمم به
پاهاى کوچک آن ها افتاد که توى دمپایىهاى کهنه کوچکشان قرمز شده بود.
گفتم:
«بیایین تو یه فنجون شیرکاکائوى گرم براتون درست کنم.» آن ها را داخل آشپزخانه بردم
و کنار بخارى نشاندم تا پاهای شان را گرم کنند. بعد یک فنجان شیرکاکائو و کمى نان
برشته و مربا به آن ها دادم و مشغول کار خودم شدم. زیر چشمى دیدم که دختر کوچولو
فنجان خالى را در دستش گرفت و خیره به آن نگاه کرد. بعد پرسید: «ببخشین خانم! شما
پولدارین؟ »نگاهى به روکش
نخ نماى مبل هایمان انداختم و گفتم: «من اوه نه!» دختر کوچولو فنجان را با
احتیاط
روى نعلبکى گذاشت و گفت: «آخه رنگ فنجون و نعلبکىاش به هم مى خوره.»
آن ها
درحالى که بستههاى کاغذى را جلوى صورتشان گرفته بودند تا باران به صورتشان شلاق
نزند، رفتند.
فنجان هاى سفالى آبى رنگ را برداشتم و براى اولین بار در عمرم به
رنگ آنها دقت کردم. بعد سیب زمینى ها را داخل آبگوشت ریختم و هم زدم. سیب زمینى،
آبگوشت، سقفى بالاى سرم، همسرم، یک شغل خوب و دائمى، همه این ها به هم مى
آمدند.
صندلى ها را از جلوى بخارى برداشتم و سرجایشان گذاشتم و اتاق نشیمن کوچک
خانه مان را مرتب کردم. لکه هاى کوچک دمپایى را از کنار بخارى، پاک نکردم. مى خواهم
همیشه آن ها را همان جا نگه دارم که هیچ وقت یادم نرود چه آدم ثروتمندى
هستم.
دلم می خواهد برای فردایی بهتر تلاش کنم.
کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند
قاصد منزل سلمی که سلامت بادش چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند
"کوثر"
سر ارادت ما و آستان حضرت دوست که هر چه بر سر ما میرود ارادت اوست
دو دوست برای تفریح به ییلاق های خارج از شهر رفتند. در بین راه بر سر زمان استراحت اختلاف نظر پیدا کردند و یکی از آن ها در اثر عصبانیت بر روی دیگری سیلی محکمی زد.
آن یکی که سیلی خورده بود سخت آزرده شد، اما بدون آن که چیزی بگوید روی شن های کنار رودخانه نوشت: «امروز بهترین دوستم به من سیلی زد.»
سپس راه خود را ادامه دادند و به قسمت عمیق رودخانه رسیدند. آن دوستی که سیلی خورده بود پایش لغزید و نزدیک بود با جریان آب به سمت پرتگاهی خطرناک برود که دوستش او را نجات داد.
وقتی نفسش بالا آمد سنگ تیزی برداشت و به زحمت روی صخره ای نوشت: «امروز بهترین دوستم،جانم را نجات داد.»
دوستش با تعجب پرسید: «چرا آن دفعه روی شن ها نوشتی و این بار روی صخره؟» دیگری لبخند زد و گفت: «وقتی بدی می بینیم باید روی شن ها بنویسیم تا به راحتی با جریان آب شسته شود و وقتی محبتی در حق ما می شود باید روی سنگ سختی حک کنیم تا برای همیشه بماند.»
طایر دولت اگر باز گذاری بکند ... یار باز آید
و با وصل قراری بکند
دیده را دستگه در و گهر گرچه نماند ... بخورد
خونی و تدبیر نثاری بکند
خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست گشاد کار من اندر کرشمههای تو بست
مرا و سرو چمن را به خاک راه نشاند زمانه تا قصب نرگس قبای تو بست
"کوثر"
ساقیا آمدن عید مبارک بادت وان مواعید که کردی مرواد از یادت
در شگفتم که در این مدت ایام فراق برگرفتی ز حریفان دل و دل میدادت
فریبا
سراپا درد و سوز آشنائی وصال او زباندان جدائی
جمال عشق گیرد از نی او نصیبی از جلال کبریائی
بهروی من در دل بازکردند ز خاک من جهانی سازکردند
ز فیض او گرفتم اعتباری که با من ماه و انجم سازکردند
خودی تا گشت مهجور خدائی به فقر آموخت آداب گدائی
فریبا
واله و شیداست دایم همچو بلبل در قفس طوطی طبعم ز عشق شکر و بادام دوست
"کوثر"
غبار خط بپوشانید خورشید رخش یا رب بقای جاودانش ده که حسن جاودان دارد
"کوثر"
- در زندگی لحظاتی هست که انسان نزديکترين دوستان خود را بيگانه می يابد.
- يک قرص نان چيزی نيست ولی برای کسی که شبها و روزها گرسنگی کشيده همه چيز است.
- هنگامی که موفق هستيم هميشه در ديدگاه ديگران خوب جلوه ميکنيم ولی وقتی که خوب هستيم هميشه موفق نخواهيم بود.
- خوش رفتار واقعی کسی است که بتواند با آدم بدرفتار سازش داشته باشد.
- اگر خواستی کسی را خوشبخت کنی بر ثروتش افزون مکن٬ سعی کن از توقعاتش کم کنی.
- خانواده يعنی کلبه ی عشق و محبت و صفا٬ پدر کوه استقامت و استواری است٬ مادر گنجينه ی عطوفت و مهربانی٬ خواهر همراز و همدل انسان و برادر پشتوانه ی فرداهاست.
- هيچ شمشيری به مهربانی کارگر نيست.
- نميشود جلوی پرواز پرنده های اندوه از بالای سرمان را گرفت ولی ميتوان مانع لانه ساختن اين پرنده ها روی سرمان شد.
- در دريای آرام همه کس دريانورد است.
- بدی را هرگز نبين٬ نشنو و انجام نده تا خوشبخت باشی.
- پيشکش دادن با چهره ای خوش هديه ای دوبرابر است.
- يگانه رازی را که مردم ميتوانند نگاه دارند رازی است که آنها نشنيده اند.
- حقيقت را ميتون خم کرد ولی نميتوان آنرا شکست.
- حکمت ۱۰ بخش است ۹ بخش آن سکوت و بخش دهم ايجاز نام دارد.
- مورد اطمينان همه باشيد ولی لزومی ندارد که به همه اطمينان کنيد.
- هيچ چيزی به اندازه ی افکار خودمان ما را گول نميزند.
- يک دوست دروغين برتر از صد دشمن خونين است.
- خوشرويی دام دوست يابی و بردباری گور عيبهاست.
- هر چقدر تندتر بروی بخت و اقبالت باز هم به تو خواهند رسيد.
- هميشه کمی بترس که محتاج نشوی در غير اينصورت محتاج شده و بسيار خواهی ترسيد.
- خوشبخت تر از کسی که تصور ميکند خوشبخت است وجود ندارد.
- خوبی هنگامی که رفت آشکار ميشود ولی پليدی هنگامی که وارد شد شناخته ميشود.
- همانگونه که خورشيد گوهر آسمان است٬ کودکان گوهران خانه هستند.
اَللّهُمَ صَلِّ عَلی علی بن مُوسَی الِّرِضاالمَرُتَضي اَلاِمامِ التَّقیِّ النَّقيِّ وَ حُجَتِکَ عَلی مَن فَوقَ الاَرضِ وَ مَن تَحتَ الثَّری اَلصِدّيقِ الشَّهيدِ صَلاةً کَثيرَةً تآمَّةً زاکِيَةً مُتَواصِلَةً مِتَواتِرَةً مُتَرادِفَةًکَاَفضَلِ ما صَلَّيتَ عَلی اَحَدٍ مِن اَوليائِکَ
