دهم ماه مبارک رمضان،وفات جانسوز همسر با وفاي خاتم النبيين(ص) ام المؤمنين حضرت خديجة الکبري(س)
حضرت خديجه(ع) ملکه عرب بود. در نجابت و جلالت قدر و بنالت شأن شهرتي بسزا داشت. در تمام عربستان زني به اين فضيلت و مقام نيامده. در جود و بخشش و گذشت و کرم، افضل ترين بانوي عرب است.
حضرت خديجه(ع) بهترين مونس و انيس پيغمبر(ص) و قوي ترين مدد کار روز سختي بود. او در شدائد و دشواري هاي اسلام موجب تسلي خاطر پيغمبر (ص) گرديد و از بذل مال خود دريغ نداشت و با آن قدرت مالي و شهرت مقامي که داشت با زجر و تهديد و شکنجه شوهر ساخت و لذا رسولخدا(صلي الله عليه وآله وسلم) بسيار او را دوست مي داشت.
حضرت خديجه(ع) بانوئي زيرک و سعادتمند و با کياست عاقله عالمه بود. به قدري حضرت خديجه(ع) ابهت مقام و عزمت رتبه داشت که او را «سـيـدة الـنـسـاء اهـل الـجـنـة» گفتند.
پيغمبراکرم(ص) فرمودند: سوگند به خدا بهتر از خديجه (ع) براي من کسي نبود. روزي که همه مردم کافر بودند او به من ايمان آورد؛ روزي که همه مرا تکذيب کردند او تصديق کرد مرا؛ روزي که همه از من روي بر مي گردانيدند خديجه(ع) اموال خود را در اختيار من گذاشت. خداوند از او به من اولادي داد که بي نظير بوده و مهد عصمت گرديد.
منبع : کتاب فاطمة الزهراء(س) صاحب ولايت کبري