سراپا درد و سوز آشنائی                   وصال او زبان‌دان جدائی

جمال عشق گیرد از نی او                   نصیبی از جلال کبریائی

به‌روی من در دل بازکردند                ز خاک من جهانی سازکردند

ز فیض او گرفتم اعتباری                   که با من ماه و انجم سازکردند

خودی تا گشت مهجور خدائی             به فقر آموخت آداب گدائی

 

  فریبا