مريدي نقل كردكه:با خواص در باديه بودم. هفت روز بر يك حال همي رفتيم.چون روز هشتم  بود ضعيف شديم. شيخ مراگفت:كدام دوست تر داري.آب يا طعام؟گفتم:آب.گفت:اينك از پس پشت است.بخور.باز نگرستم.آبي ديدم چون شير تازه و بخوردم و طهارت كردم و او همي نگرست و آنجا نيامد.چون فارغ شدم خواستم كه پاره اي بردارم.مرا گفت:دست بدار كه آن آب از آن نيست كه توان داشت. (تذكرة الاولياء)