چـون ز مـرغ سـحـر فـغان برخاست          نــالــه از طــاق آســمــان بــرخــاسـت
صــبــح چـون دردمـیـد از پـس کـوه          آتــشــی از هــمــه جـهـان بـرخـاسـت
عـنـبـر شـب چـو سوخت زآتش صبح          بــوی عـنـبـر ز گـلـسـتـان بـرخـاسـت
ســـپـــر آفـــتـــاب تـــیـــغ کـــشــیــد          قــلــم عــافــیـت ز جـان بـرخـاسـت
ســاقــی از در درآمــد و بــنــشــسـت          صـد قـیـامـت بـه یک زمان برخاست
کس چه داند که چون شراب بخورد          شـور چـون از شـکـرستان برخاست
زآرزوی ســـمـــاع و شـــاهـــد و مــی          از هـمـه عـاشـقـان فـغـان بـرخـاسـت
بــاده نــاخــورده مـسـت شـد عـطـار          ســوی مـدح خـدایـگـان بـرخـاسـت

(عطار نیشابوری)