دل بــی رخ خــوب تــو ســر خــویــش نـدارد          جــان طــاقــت هــجـر تـو ازیـن بـیـش نـدارد
از عــاقــبــت عــشــق تــو انـدیـشـه نـکـردم          دیـــوانـــه دل عـــاقـــبـــت انــدیــش نــدارد
مــه پــیـش تـو از حـسـن زنـد لـاف ولـیـکـن          او نــوش لــب و غــمــزهٔ چــون نــیـش نـدارد
از مــرهــم وصــل تــو نــصــیــبـی نـبـود هـیـچ          آن را کـــه ز عـــشــق تــو دل ریــش نــدارد
خـود عـاشـق صـاحـب نـظـر از عـمـر چه بیند          چـــون آیـــنـــهٔ روی تـــو در پـــیــش نــدارد
از دایــــرهٔ عـــشـــق دلـــا پـــای بـــرون نـــه          کــن مــحــتـشـم اکـنـون سـر درویـش نـدارد
چون سیف هر آن کس که تو را دید به یکبار          بـیـگـانـه شـد از خـلـق و سـر خـویـش نـدارد

(سیف فرغانی)