هــر کــه در عـاشـقـی قـدم نـزده اسـت          بــر دل از خــون دیــده نــم نـزده اسـت
او چـه دانـد کـه چـیـسـت حـالت عشق          کــه بـر او عـشـق، تـیـر غـم نـزده اسـت
عـــشـــق را مـــرتـــبـــت نــدانــد آنــک          هــمــه جــز در وصــال کــم نـزده اسـت
دل و جــان بـاخـتـه اسـت هـر دو بـهـم          گـــرچــه بــا دل‌ربــای دم نــزده اســت
آتــش عــشــق دوســت در شـب و روز          بـــجـــز انــدر دلــم عــلــم نــزده اســت
یارب این عشق چیست در پس و پیش          هــیــچ عــاشــق در حــرم نــزده اسـت
آه از آن ســـــوخـــــتـــــه‌دل بــــریــــان          کـــو بـــجــز در هــوات دم نــزده اســت
روز شــادیــش کــس نــدیـد و چـه روز          بــاد شــادی قــفــاش هــم نــزده اســت
شــــادمــــان آن دل از هــــوای بــــتـــی          کــه بــر او درد و غـم رقـم نـزده اسـت

(خاقانی)