بــتـی کـز طـرف شـب مـه را وطـن سـاخـت          ز ســنــبــل ســایــبـان بـر یـاسـمـن سـاخـت
نـه بـس بـود آنـکـه جزعش دل شکن بود          بــشــد یـاقـوت را پـیـمـان شـکـن سـاخـت
دروغ اســت آن کــجـا گـویـنـد کـز سـنـگ          فــروغ خــور عــقــیـق انـدر یـمـن سـاخـت
دل یــار اسـت سـنـگـیـن پـس چـه مـعـنـی          کـه عـشـق او عـقـیق از چشم من ساخت
مــن از دل آن زمــانــی دســت شــســتــم          کــه شـد در زلـف آن دلـبـر وطـن سـاخـت
کــنــون انـدوه دل هـم دل خـورد ز آنـک          هـلـاک خـویـشـتـن از خـویـشـتـن سـاخـت
بـــه کـــرم پـــیـــلـــه مــی‌مــانــد دل مــن          که خود را هم به دست خود کفن ساخت
ز خــاقــانــی چـه خـواهـد دیـگـر ایـن دل          نـه بـس کـورا بـه مـحـنـت مـمـتـحـن سـاخت

(خاقانی)