یـک گـریـبـان نـیـسـت کـز بـیـداد آن مـه پـاره نـیـسـت    رحــم گــویــا در دل بــی‌رحــم آن مــه پــاره نـیـسـت
کـو دلـی کـز آن دل بـی‌رحـم سـنـگـیـن نـیـسـت چـاک   کــو گــریــبــانــی کــز آن چــاک گـریـبـان پـاره نـیـسـت
ای دلــت در ســیــنــه ســنـگ خـاره بـا مـن جـور بـس   در تـن مـن آخـر ایـن جـان اسـت سـنـگ خـاره نیست
گـــاه گـــاهـــم بـــر رخ او رخـــصــت نــظــاره هــســت    لـیـک ایـن خـون گـشـتـه دل را طـاقـت نـظـاره نـیست
جــان اگــر خــواهــی مــده تــا مـی‌تـوانـی دل ز دسـت  دل چو رفت از دست غیر از جان سپردن چاره نیست
کـــامـــیـــاب از روی آن مـــاهـــنـــد یـــاران در وطــن     بــی‌نــصــیــب از وصــل او جــز هــاتــف آواره نــیــسـت

(هاتف اصفهانی)