ســرو چــمـان مـن چـرا مـيـل چـمـن نـمـي‌کـنـد   هــمــدم گــل نــمـي‌شـود يـاد سـمـن نـمـي‌کـنـد

دي گـلـه‌اي ز طـره‌اش کردم و از سر فسوس  گـفـت کـه ايـن سـيـاه کـج گوش به من نمي‌کند