یـک بـار بـی خـبـر بـه شـبـسـتان من درآ          چـون بـوی گـل، نهفته به این انجمن درآ
از دوریـت چـو شـام غـریـبان گرفته‌ایم             از در گـشـاده‌روی چـو صـبـح وطن درآ
مــانــنـد شـمـع، جـامـهٔ فـانـوس شـرم را          بــیـرون در گـذار و بـه ایـن انـجـمـن درآ
دست و دلم ز دیدنت از کار رفته است            بــنــد قــبـا گـشـوده بـه آغـوش مـن درآ
آیـیـنـه را ز صـحـبت طوطی گزیر نیست           ای سـنـگدل به صائب شیرین‌سخن درآ

(صائب تبریزی)