بـــار دگـــر شـــور آوریـــد ایـــن پـــیــر درد آشــام را       
صـد جـام بـرهـم نـوش کـرد از خـون دل پـر جام ما
چـون راسـت کـانـدر کـار شـد وز کـعـبـه در خمار شد          
در کـفـر خـود دیـن دار شـد بـیـزار شـد ز اسـلـام مـا
پـس گـفـت تـا کـی زیـن هـوس ماییم و درد یک نفس          
دایــم یــکـی گـویـیـم وبـس تـا شـد دو عـالـم رام مـا
بــس کــم زنــی اســتــاد شــد بـی خـانـه و بـنـیـاد شـد          
از نــام و نــنـگ آزاد شـد نـیـک اسـت ایـن بـدنـام را
پـس شـد چـون مـردان مـرد او وز هـر دو عالم فرد او        
  وز درد درد درد او شــد مــســت هــفــت انــدام مــا
دل گـشـت چـون دلـداده‌ای جـان شد ز کار افتاده‌ای        
  تــا ریــخــت پــر هــر بـاده‌ای از جـام دل در جـام مـا
جان را چون آن می نوش شد از بی‌خودی بیهوش شد        
  عـقـل از جـهـان خـامـوش شـد و از دل بـرفت آرام ما
عــطــار در دیـر مـغـان خـون مـی‌کـشـیـد انـدر نـهـان          
فــریـاد بـرخـاسـت از جـهـان کـای رنـد درد آشـام مـا

(عطار)