ای خـاک درت سـرمـهٔ اربـاب بـصـارت          در تـأدیـت مدح تو خم، پشت عبارت
گــرد قـدم زائـرت، از غـایـت رفـعـت             بـر فـرق فـریـدون نـنـشـیـنـد ز حقارت
در روضـهٔ تـو خـیـل مـلـایک، ز مهابت           گـویـند به هم مطلب خود را به اشارت
هر صبح که روح القدس آید به طوافت        در  چشمهٔ خورشید کند غسل زیارت
در حـشـر، بـه فریاد بهائی برس از لطف      کـز عـمـر، نشد حاصل او غیر خسارت
(شیخ بهائی)