ز شــراب لــعــل نــوشـیـن مـن رنـد بـی نـوا را        مـددی کـه چـشم مستت به خمار کشت ما را
ز وجــود خــود مــلـولـم قـدحـی بـیـار سـاقـی        بــرهــان مــرا زمـانـی ز خـودی خـود خـدا را
بـخـدا کـه خـون رز را به دو عالم ار فروشیم          بــخــریـم هـر دو عـالـم بـدهـیـم خـون بـهـارا
پــســرا ز ره بــبــردی بــه نــوای نــی دل مـن         بـه سـرت کـه بـار دیـگـر بـسـرا هـمـیـن نـوا را
مـن از آن نـیـم کـه چـون نـی اگـرم زنی بنالم         کـه نـوازشـی اسـت هـر دم زدن تـو بـیـنوا را
دل مـن بـه یـارب آمـد ز شـکـنـج بـنـد زلـفت           مـشـکـن کـه در دل شـب اثـری بـود دعـا را
طـرف عـذار گـلـگـون ز نـقـاب زلـف مشکین           بــنــمــای تــا مــلــامــت نــکــنـنـد مـبـتـلـا را
همه شب خیال رویت گذرد به چشم سلمان         کـه خـیـال دوسـت دانـد شـب تـیـره آشـنـا را

(سلمان ساوجی)