نقل است که چون اياک نعبد و اياک نستعين .گفتی زار زار بگريستی . پس گفتی :اگر اين آيت از کتاب خدای نبودی و بدين امر نبودی نخواندمی . يعنی می گويم تو را می پرستم و خود نفس می پرستم و می گويم از تو ياری می خواهم و به درسلطان می روم واز هرکسی شکر و شکايت می نمايم . (تذكرة الاولياء)