عبدالملک بن مروان به هنگام مرگ ، از کاخش ، گازرى را که لباس هاى شسته شده را به زمين مى زد، نگاه کرد و گفت : اى کاش من لباسشو بودم و عهده دار خلافت نشده بودم !
پس سخنش به (ابو حازم ) رسيد و در پاسخ گفت : سپاس پروردگار را که آنان را در مرتبه اى قرار داد که چون مرگشان فرا رسيد، آرزوى آن کنند که در مقامى باشند که ما ، در آنيم و چون مرگ ما فرا رسد ، آرزو نکنيم که در مقام آنان باشيم .
(کشکول شيخ بهايي)