اي درويش!
معرفت خداي تعالى اصل است، و بناي چندين مقامات بر وي است.
اگر معرفت خداي تمام حاصل شد، باقي مقامات که بنا بر وي است، آسان گشت؛
بلکه باقي مقامات جمله حاصل شد؛ و شک نيست که اين چنين است،
از جهت آن که سالک چون يک قدم در معرفت نهاد در هر مقامي يک قدم نهاد.
چون معرفت تمام شد، جمله مقامات که بنا بر وي است تمام شد.
و اين سخن بغايت خوب است.
در معرفت ميبايد کوشيد، که باقي خود حاصل شود الا اخلاق،
که اخلاق از معرفت پيدا نيايد، کسب اخلاق بطريقي ديگر است.
هريک عالمي اند، اخلاق عالمي است و معارف عالمي است.
بسيار کس را باشد که معارف باشد و اخلاق نباشد،
و بسيار کس را بود که اخلاق بود و معرفت نبود. هر که را دو بود، او بکمال باشد.
تا سخن دراز نشود و از مقصود باز نمانيم، غرض ما بيان محبّت حق تعالى بود.
(عزیز الدین نسفی)