دمی با خیام :
وقت سحر است خيز اي طرفه پسر       پر باده لعل کن بلورين ساغر 
کاين يکدم عاريت در اين گنج فنا            بسيار بجوئي و نيابي ديگر 
          ============================
اي پير خردمند پگه‌تر برخيز                   و آن کودک خاکبيز را بنگر تيز 
پندش ده گو که نرم نرمک می‌بيز          مغز سر کيقباد و چشم پرويز 
          ============================
وقت سحر است خيز اي مايه ناز           نرمک نرمک باده خور و چنگ نواز 
کانها که بجايند نپايند بسي                   و آنها که شدند کس نمیايد باز