شبی که آواز نــــــی تو شنیــــــــــــــدم
چو آهــــــــــــوی تشنه پی تو رمیـــدم
دوان دوان تا لب چشمه رسیـــــــــــــدم
نشانـــــه ای از نی و نغمــــــــــــه ندیدم
تو ای پری کجایی؟که رخ نمی نمایـــی
ازآن بهشت پنهان، دری نمی گشـــایی
من همــــــــــه جا پی تو گشتــــــــــه ام
از مـــه و مه، نشـــــــــــــــــــان گرفته ام
بوی تــــــــورا، زگل شنیـــــــــــــــــــده ام
دامن گــــــــــــــل، ازآن گرفتـــــــــــــــه ام
توای پری کجایی؟ که رخ نمی نمایـــی
ازآن بهشت پنهان ،دری نمی گشـــایی
که دلـــم سرگشتـــــــــــــــــــــــه توست
نفســــــــــم آغشتـــــــــــــــــــــه توست
به باغ رویاهـــــا چو گلــــت بویــــــــــــــم
برآب و آیینـه چو مهت جویـــــــــــــــــــــم
تو ای پــــــــــــــــری کجایـــــــــــــــــــی؟
براین شب یلـــــــــــــــــــــــدا زپیت پویـم
به خواب و بیداری سخنت گویــــــــــــــم
تو ای پـــــــــــــری  کجــــــــــــــــــــــایی؟
مه و ستاره دردلــــــــــــــــــم می داننــد
که همچــــــــــــو من پی تو سرگرداننـــد
شبی کنــــــــــــــــــار چشمه پیدا شـــو
میان اشک من چـــــــــو گل واشـــــــــــو
تو ای پری کجایی؟ که رخ نمی نمایـــی
ازآن بهشت پنهان، دری نمی گشـایـــی
(هوشنگ ابتهاج . سایه)