از زلال گفتار امام محمد باقر(ع) :
1- چه بسا شخص حريص بر امري از امور دنيا، که بدان دست يافته و باعث نافرجامي و بدبختي او گرديده است، و چه بسا کسي که براي امري از امور آخرت کراهت داشته و بدان رسيده، ولي به وسيله آن سعادتمند گرديده است.
2- خداوند دوست ندارد که مردم در خواهش از يکديگر اصرار ورزند، ولي اصرار در خواهش از خودش را دوست دارد.
3- از سستي و بي قراري بپرهيز، که اين دو، کليد هر بدي مي‌باشند، کسي که سستي کند، حقي را ادا نکند، و کسي که بي قرار شود، بر حق صبر نکند.
4- خداوند بنده مؤمنش را با بلا مورد لطف قرار مي‌دهد، چنانکه سفر کرده اي براي خانواده خود هديه مي‌فرستد، و او را از دنيا پرهيز مي‌دهد، چنانکه طبيب مريض را پرهيز مي‌دهد.
5- خداوند عزوجل کسي را که در ميان جمع، بدون ناسزاگويي شوخي کند، دوست دارد.