اسب تاختن بر جسد مطهر سيد الشهداء :
از جنايتهاي فجيع سپاه کوفه ، اسب تاختن بر جسد مطهر سيد الشهدا عليه السلام پس از شهادت آن حضرت بود . ابن زياد در پي تحريک شمر ، در پاسخ نامه عمر سعد از جبهه کربلا که نامه اي مسالمت آميز بود ، نامه اي تند به عمر سعد نوشت که تو را براي مماشات و سازش و ... نفرستاده ايم . اگر حسين و يارانش تسليم شدند ، پيش من بفرست و گرنه بر آنان بتاز تا آنها را کشته و مثله کني که شايسته آنند . اگر حسين کشته شد ، بر پيکرش ( سينه و پشتش ) اسب بتاز ... اگر اجراي فرمان کردي پاداش مطيعان را خواهي يافت و گرنه کناره بگير و سپاه را به شمر واگذار . شمر نامه را به کربلا آورد و به عمر سعد داد .
عصر عاشورا ، پس از شهادت سيدالشهدا و غارت خيمه ها ، عمر سعد گفت : داوطلب اسب تاختن بر پيکر حسين بن علي کيست ؟ ده نفر داوطلب شدند و با سُم اسبها بر سينه و پشت امام تاختند . پيکر امام زير سُم اسبها لِه شد .
اين ده نفر خبيث عبارت بودند از : 1- اسحاق بن حويه ، 2- اخنس بن مرثد ، 3- حُکيم بن طفيل ، 4- عمرو بن صبيح ، 5- رجاء بن مُنقذ ، 6- سالم بن خيثمه ، 7- واعظ بن ناعم ، 8- صالح بن وهب ، 9- هاني بن ثبيت ، 10- اُسيد بن مالک
سپس اينان به کوفه نزد ابن زياد آمدند و جايزه گرفتند .
ابو عمرو زاهد مي گويد : به اين ده نفر نگاه کرديم ، همه زنا زاده بودند .
مختار وقتي قيام کرد همه آنان را گرفت و دست و پايشان را به زنجير بست بر پشت آنان اسب تازاند تا مُردند .
لَعنَتُ الله عَلَي المُنافِقين وَ الظالمين وَ الفاسدين فِي الاسلام
منبع : کتاب فرهنگ عاشورا نوشته جواد محدثي