« دعاي امام سجاد(ع) در طلب باران »
* خداوندا ما را به باران سيراب كن و رحمت خويش را بر ما بگستر. در همه جاى زمين براى گياهان زيبا و خوش‏منظر ابرى بارنده روانه كن‏
و به رسيدن ميوه‏ها بر بندگان خود منت گذار و زمينهاى مرده را به شكفتن شكوفه‏ها زنده گردان و فرشتگان گرامى و نويسندگان را حاضر آور بارانى سودمند پياپى، بسيار، در همه جاى، درشت، شتابان و زود
تا هر چه مرده است بدان زنده كنى و هر چه در گذشته بازگردانى و آنچه روئيدنى است بيرون آرى و روزيها را فراخ گردانى.
از توده ابرى برهم گوارا و خوش، كه چون چترى سايبان شود و غرش رعد از آن به گوش آيد، نه چندان كه به ويرانى انجامد يا برق به فريب خندد و ابر نگريد.
خداوندا! ما را سيراب كن به بارانى كه به فرياد ما رسد، گياهان را بروياند. پهن و فراخ و بسيار كه گياه نورسته را بالان و خرم، و نهال پژمرده و شكسته را بدان برومند سازد
خدايا! ما را سيراب گردان، بارانى فرست كه آب از تپه‏ها سرازير شود و چاهها را بدان پر آب كنى و جويها را بشكافى و درختان را برويانى
و نرخها را در همه شهرها ارزان كنى و چهارپايان و ديگر خلق را نيكو حال گردانى و روزيهاى پاكيزه بر ما فراخ سازى و كشت ما را برويانى و بر نيروى ما بيفزائى‏
خدايا مبادا كه از سايه ابر بر ما باد گرم وزد و سردى آن بر ما شوم باشد و ريزش آن بر ما مهلكه و عذاب شود و آب آن به كام ما تلخ گردد