رباعیاتی از شیخ اجل سعدی شیرین سخن :
آن سست وفا که یار دل سخت منست شمع دگران و آتش رخت منست
ای با همه کس به صلح و با ما به خلاف جرم از تو نباشد گنه از بخت منست
======================================
از بس که بیازرد دل دشمن و دوست گویی به گناه مسخ کردندش پوست
وقتی غم او بر همه دلها بودی اکنون همه غمهای جهان بر دل اوست
======================================
ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوست هرچه آن به سر آیدم ز دست تو نکوست
ای مرغ سحر تو صبح برخاستهای ما خود همه شب نخفتهایم از غم دوست
======================================
چون حال بدم در نظر دوست نکوست دشمن ز جفا گو ز تنم برکن پوست
چون دشمن بیرحم فرستادهی اوست بدعهدم اگر ندارم این دشمن دوست
آن سست وفا که یار دل سخت منست شمع دگران و آتش رخت منست
ای با همه کس به صلح و با ما به خلاف جرم از تو نباشد گنه از بخت منست
======================================
از بس که بیازرد دل دشمن و دوست گویی به گناه مسخ کردندش پوست
وقتی غم او بر همه دلها بودی اکنون همه غمهای جهان بر دل اوست
======================================
ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوست هرچه آن به سر آیدم ز دست تو نکوست
ای مرغ سحر تو صبح برخاستهای ما خود همه شب نخفتهایم از غم دوست
======================================
چون حال بدم در نظر دوست نکوست دشمن ز جفا گو ز تنم برکن پوست
چون دشمن بیرحم فرستادهی اوست بدعهدم اگر ندارم این دشمن دوست
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۹ ساعت 6:27 توسط سهیل
|
اَللّهُمَ صَلِّ عَلی علی بن مُوسَی الِّرِضاالمَرُتَضي اَلاِمامِ التَّقیِّ النَّقيِّ وَ حُجَتِکَ عَلی مَن فَوقَ الاَرضِ وَ مَن تَحتَ الثَّری اَلصِدّيقِ الشَّهيدِ صَلاةً کَثيرَةً تآمَّةً زاکِيَةً مُتَواصِلَةً مِتَواتِرَةً مُتَرادِفَةًکَاَفضَلِ ما صَلَّيتَ عَلی اَحَدٍ مِن اَوليائِکَ