آورده اند که : روباهي دربيشه اي رفت آنجا طبلي ديد پهلوي درختي افکنده و هرگاه که باد بجستي شاخ درخت بر طبل رسيدي , آوازي سهمناک بگوش روباه آمدي . چون روباه ضخامت جثه  بديد و مهابت آواز بشنيد طمع دربست که گوشت و پوست فراخور آواز باشد , مي کوشيد تا آن را بدريد . الحق چربوي بيشتر نيافت. مرکب زيان در جولان کشيد و گفت : بدانستم که هرکجا جثه ضخيم تر و آواز آن هايل تر منفعت آن کمتر.
(کليله و دمنه )