امام رضا عليه‏السلام و برپايى نماز عيد فطر
هنگامى كه آفتاب صبح اول ماه شوال طلوع كرد، امام رضا عليه‏السلام برخاست و غسل كرد و عمامه‏اى سفيد بر سر بست . عصا بر دست و پابرهنه به سوى مصلى حركت كرد . وقتى كه ايستاد ، دست‏هايش را به سوى آسمان بلند كرد و چهار تكبير گفت. هم‏گام با صداى امام ، مردم نيز اين جملات را تكرار كردند و با شوق و اشتياق نداى اللّه اكبر سر دادند و گريستند . مأموران دولتى كه تحت تأثير قرار گرفته بودند ، از مركب‏هاى خود پايين آمدند و به پيروى از امام پابرهنه شدند و فرياد «اللّه اكبر» سردادند.
هنگامى كه گزارش اين جريان به مأمون رسيد، بسيار ناراحت و خشمگين شد. مشاورانش به او گفتند : « اگر امام رضا عليه‏السلام با اين وضع به مصلى برود ، انقلابى مردمى صورت مى‏گيرد و مردم در بازگشت از نماز عيد ، تاج و تختى براى شما باقى نمى‏گذارند . پس بهتر است كه امام رضا عليه‏السلام را از اين كار منصرف كنى »
مأمون كه خطر را احساس مى ‏كرد ، دستور داد امام از ميان راه برگردد و خود براى خواندن نماز عيد به سوى مصلى حركت كرد.