يکي از بزرگان عرب که مشهور به قباحت وجه و کراهت منظر بود ، زني داشت بغايت صاحب جمال و حميده خصال ، روزي زن او را گفت يقين مي دانم که من و تو هر دو اهل بهشتيم ؛ گفت : از کجا مي داني ؟ گفت از آن جا که تو دائم شکل جميل مرا مي بيني و شکر مي گويي و من وجه قبيح تو را مي بينم و صبر مي کنم و صابران و شاکران اهل بهشت اند !