دمی با خیام :
می خوردن و شاد بودن آيين منست         فارغ بودن ز کفر و دين دين منست 
گفتم به عروس دهر کابين تو چيست        گفتا دل خرم تو کابين منست 
       =================================  
می لعل مذابست و صراحي کان است      جسم است پياله و شرابش جان است 
آن جام بلورين که ز می خندان است        اشکي است که خون دل درو پنهان است 
       ================================ 
می نوش که عمر جاوداني اينست     خود حاصلت از دور جواني اينست 
هنگام گل و باده و ياران سرمست      خوش باش دمی که زندگاني اينست