دمی با ابوسعید ابوالخیر:
میرفتم و خون دل براهم میریخت             دوزخ دوزخ شرر ز آهم میریخت
می‌آمدم از شوق تو بر گلشن کان         دامن دامن گل از گناهم میریخت
================================== 
از بار گنه شد تن مسکینم پست             یا رب چه شود اگر مرا گیری دست
گر در عملم آنچه ترا شاید نیست            اندر کرمت آنچه مرا باید هست
==================================
چون نیست زهرچه هست جزباد بدست     چون هست زهرچه نیست نقصان وشکست
انگار که هر چه هست در عالم نیست        پندار که هر چه نیست در عالم هست