پنج سال پس از حادثه ی کربلا در سال شصت و شش هجری ، مختار ثقفی به خونخواهی امام حسین علیه السلام در کوفه قیام کرد . درگیریهای سختی در محله ها و میدانهای کوفه پیش آمد ، گروههایی کشته و گروههایی تسلیم شدند و مختار وارد قصر شد . مختار پس از استیلا بر اوضاع یکایک قاتلان امام حسین را دستگیر می کرد و می کشت . مدتها این تحرکات و دستگیریها و نبرد با مقاومت کنندگان از طرفداران بنی امیه ادامه داشت .
مختار موفق شد کسانی چون عمر سعد ، شمر ، ابن زیاد ، خولی ، سنان ، حرمله ، حکیم بن طفیل ، زیاد بن مالک ، مالک بن مالک بن بشر ، عمروبن حجاج و بسیاری از کسان را که در کربلا دستشان به خون شهدا آلوده بود از دم تیغ بگذراند و پیکرشان را بسوزاند و یا در مقابل سگها بیندازد .
مختار سر ابن زیاد را به مدینه نزد محمد حنفیه فرستاد ، او هم آن سر را پیش امام سجاد علیه السلام آورد . با دیدن این صحنه امام سجاد سجده ی شکر به جای آورد و فرمود : الحمدالله الذی ادرک لی ثاری من عدوّی جزی الله المختار خیرا .
از امام باقر علیه السلام روایت شده است : مختار را ناسزا نگویید ، چرا که قاتلان ما را کشت و به خونخواهی ما برخاست .
منبع : فرهنگ عاشورا ، جواد محدثی