حكايت عابد واستخوان پوسيده
شنيدم كه يك بار درحله اي               سخن گفت با عابدي كله اي
كه من فر فرماندهي داشتم               به سربر كلاه مهي داشتم
سپهرم مدد كرد و نصرت وفاق          گرفتم به بازوي دولت عراق
طمع كردم كه كرمان خورم               كه ناگه بخوردند كرمان سرم
بكن پنبه ي غفلت از گوش هوش       كه از مردگان پندت آيد به گوش

(بوستان سعدی – باب اول درعدل و تدبیر)