دمي با ابوسعيد ابوالخير:
 عشق آمد و گرد فتنه بر جانم ريخت          عقلم شد و هوش رفت و دانش بگريخت
 زین واقعه هیچ دوست دستم نگرفت        جز دیده که هر چه داشت بر پايم ريخت
 =======================================
از کفر سر زلف وی ایمان مي ريخت          وز نوش لبش چشمه‌ی حیوان مي ريخت
 چون کبک خرامنده بصد رعنائي               میرفت و ز خاک قدمش جان مي ريخت
 ======================================
از نخل ترش بار چو باران مي ريخت         وز صفحه‌ی رخ گل بگریبان مي ريخت
 از حسرت خاکپای آن تازه نهال                سیلاب ز چشم آب حیوان مي ريخت