دمي با ابوسعيد ابوالخير
 آن رشته که قوت روانست مرا                    آرامش جان ناتوانست مرا
 بر لب چو کشی جان کشدم از پی آن          پیوند چو با رشته‌ی جانست مرا
 =============================
 آنروز که آتش محبت افروخت                    عاشق روش سوز ز معشوق آموخت
 از جانب دوست سرزد این سوز وگداز        تا در نگرفت شمع پروانه نسوخت
 =============================
دیشب که دلم ز تاب هجران مي سوخت      اشکم همه در دیده‌ی گریان مي سوخت
 میسوختم آنچنانکه غیر از دل تو                 بر من دل کافر و مسلمان مي سوخت