حکايت
 يكى از جمله ی صالحان بخواب ديد مر پادشاهى را در بهشت است و پارسايى در دوزخ ،پرسيد: موجب اين درجات چيست و سبب آن درکات؟كه مردم بر خلاف اين اعتقاد داشتند؟ ندايى آمد كه : اين پادشاه به خاطر دوستى با پارسايان به بهشت رفت و آن پارسا به خاطر تقرب به شاه ، به دوزخ رفت.
 دلقت به چكار آيد و مسحى و مرقع
 خود را ز عملهاى نكوهيده برى دار
 حاجت به كلاه بركى داشتنت نيست
 درويش صفت باش و كلاه تترى دار
 (گلستان سعدي – باب دوم در اخلاق پارسايان)