همه دردم، همه داغم، همه عشقم، همه سوزم
همه در هم گذرد هر مه و سال وشب و روزم
وصل و هجرم شده آسان همه از دولت هجرت
چه بخندم، جه بگريم، چه بسازم، چه بسوزم
گفتني نيست که گويي، ز فراقت به چه حالم
حيف و صد حيف که دور از تو نداني به چه روزم
دست و پايم تپش دل همه از کار فکنده
چشم بر جلوه ي ديدار نيفتاده هنوزم
" رضيم " جمله آفاق فروزان ز چراغم
همچو مه چشم به دريوزه ي خورشيد ندوزم
(رضي الدين آرتيماني)