الهی ای خالق بی مدد و ای واحد بیعدد ، ای اول بی بدایت و ای آخر بی نهایت ، ای ظاهر بی صورت و ای باطن بی سیرت ، ای حی بی ذلت ، ای معطی بی فكرت و ای بخشنده بی منت ، ای داننده رازها ، ای شنونده آوازها ، ای بیننده نمازها ، ای پذیرنده نیازها ، ای رساننده گامها ، ای مبرا از عوایق ، ای مطلع بر حقایق ، ای مهربان بر خلایق عذر های ما بپذیر كه توغنی و ما فقیر و بر عیبهای ما مگیر كه تو قوی وما حقیر ، از بنده خطا آید وزلت واز تو عطا اید و رحمت.
الهی در جلال رحمانی ، در كمال سبحانی ، نه محتاج زمانی نه آرزومند مكانی ، نه كس بتو ماند و نه بكسی مانی.
الهی از پیش خطر و از پس راهم نیست ، دستم گیر كه جز تو پناهم نیست.
الهی دستم گیر كه دست آویز ندارم ، و عذرم بپذیر كه پای گریز ندارم.
الهی خود را از همه بتو وابستم ، اگر بداری ترا پرستم و اگر نداری خود پرستم نومید مساز بگیر دستم.
مناجات نامه خواجه عبدالله انصاری