روزهایتان بهاری
ساقيا سايه ابر است و بهار و لب جوی         من نگويم چه کن ار اهل دلی خود تو بگوی
بوی يک رنگی از اين نقش نمی‌آيد خيز         دلق آلوده صوفی به می ناب بشوی