گوناگون
رباعياتي از شيخ اجل سعدي
شيرين سخن:
هر ساعتم اندرون بجوشد خون را ***واگاهی نیست مردم بیرون را
الا مگر آنکه روی لیلی دیدست***داند که چه درد میکشد مجنون را؟
====================================
عشاق به درگهت اسیرند بیا ***بدخویی تو بر تو نگیرند ب
هرجور و جفا که کردهای معذوری***زان پیش که عذرت نپذیرند ب
=====================================
دل میرود و دیده نمیشاید دوخت***چون زهد نباشد نتوان زرق فروخت
پروانهی مستمند را شمع نسوخت***آن سوخت که شمع را چنین میافروخت
هر ساعتم اندرون بجوشد خون را ***واگاهی نیست مردم بیرون را
الا مگر آنکه روی لیلی دیدست***داند که چه درد میکشد مجنون را؟
====================================
عشاق به درگهت اسیرند بیا ***بدخویی تو بر تو نگیرند ب
هرجور و جفا که کردهای معذوری***زان پیش که عذرت نپذیرند ب
=====================================
دل میرود و دیده نمیشاید دوخت***چون زهد نباشد نتوان زرق فروخت
پروانهی مستمند را شمع نسوخت***آن سوخت که شمع را چنین میافروخت
+ نوشته شده در جمعه ۲۵ مرداد ۱۳۸۷ ساعت 7:6 توسط سهیل
|
اَللّهُمَ صَلِّ عَلی علی بن مُوسَی الِّرِضاالمَرُتَضي اَلاِمامِ التَّقیِّ النَّقيِّ وَ حُجَتِکَ عَلی مَن فَوقَ الاَرضِ وَ مَن تَحتَ الثَّری اَلصِدّيقِ الشَّهيدِ صَلاةً کَثيرَةً تآمَّةً زاکِيَةً مُتَواصِلَةً مِتَواتِرَةً مُتَرادِفَةًکَاَفضَلِ ما صَلَّيتَ عَلی اَحَدٍ مِن اَوليائِکَ