دمي با خيام
 اين کهنه رباط را که عالم نام است             و آرامگه ابلق صبح و شام است
 بزمی‌ست که وامانده صد جمشيد است      قصريست که تکيه‌گاه صد بهرام است
 ====================================
ترکيب طبايع چون بکام تو دمی است           رو شاد بزي اگرچه برتو ستمی است
 با اهل خرد باش که اصل تن تو                  گردي و نسيمی و غباري و دمی است
 ====================================
درياب که از روح جدا خواهی رفت               در پرده اسرار فنا خواهی رفت
 می نوش ندانی از کجا آمده‌اي                  خوش باش ندانی به کجا خواهی رفت