دمي با بابا طاهر:
 خور از خورشيد رويت شرم دارد               مه نو ز ابرويت آزرم دارد
 به شهر و كوه و صحرا هر كه بيني           زبان دل بذكرت گرم دارد
 ==================================
غريبي بس مرا دلگير دارد         فلك برگردنم زنجير دارد
 فلك از گردنم زنجير بردار          كه غربت خاك دامنگير دارد
 =============================
دل عاشق به پيغامي بسازد           خمارآلوده با جامي بسازد
 مرا انديشه چشم تو كافيست         رياضت كش به بادامي بسازد