ده آدمی بر سفره ای بخورند و دو سگ بر مرداری با هم بسر نبرند . حريص با جهانی گرسنه است و قانع به نانی سير . حکما گفته اند : توانگری به قناعت به از توانگری به بضاعت.
 روده تنگ به يک نان تهی پر گردد
 نعمت روی زمين پر نکند ديده تنگ
 پدر چون دور عمرش منقضی گشت
 مرا اين يک نصيحت کرد و بگذشت
 که شهوت آتش است از وی بپرهيز
 به خود بر ، آتش دوزخ مکن تيز
 در آن آتش نداری طاقت سوز
 به صبر آبی برين آتش زن امروز
 (گلستان سعدي - باب هشتم : در آداب صحبت و همنشنى)