دمي با شيخ بهائي:
 ای عقل خجل ز جهل و نادانی ما          درهم شده خلقی، ز پریشانی ما
 بت در بغل و به سجده پیشانی ما         کافر زده خنده بر مسلمانی ما
 =====================================
 دوش از درم آمد آن مه لاله نقاب          سیرش نه بدیدیم و روان شد به شتاب
 گفتم که : دگر کیت بخواهم ديدن؟        گفتا که: به وقت سحر، اما در خواب