گرچه تفسیر زبان روشنگر است
 لیک عشق بی‌زبان و روشن‌تر است
 چون قلم اندر نوشتن می‌شتافت
 چون به عشق آمد قلم بر خود شکافت
 چون سخن در وصف این حالت رسید
 هم قلم بشکست، هم کاغذ درید
 عقل در شرحش چو خر در گل بخفت
 شرح عشق و عاشقی هم عشق گفت
 (مثنوی، دفتر اول)