"یحول بینه و بین السماء العطش"این قدر تشنگی ابا عبدالله زیاد بود که وقتی به آسمان نگاه می کرد بالای سرش را درست نمی دید.اینها شوخی نیست .ولی من هر چه در مقاتل گشتم تا این جمله ی معروفی که می گویند ابا عبدالله به مردم گفت "اسقونی شربه الماء"(یک جرعه آب به من بدهید)ببینم، ندیدم.حسین کسی نبود که از آن مردم چنین چیزی طلب کند.....
عظمت ابا عبدالله چیز دیگری است .او چیز دیگری است ، ما چیز دیگری..شعار هائی که در سینه زنی ها و نوحه سرائی ها می دهید شعار های حسینی باشد.....
من بانوحه سرائی وسینه زنی و.. موافقم به شرط اینکه شعار هاشعار های حسینی باشد،نه شعار های من درآوردی:"نوجوان اکبر من ، نوجوان اکبر من" شعار حسینی نیست.شعار های حسینی شعار هائی است که از این دست باشد"الاترون ان الحق لایعمل به و ان الباطل لا یناهی عنه؟لیرغب المومن فی لقا الله محقا"مردم!نمی بینید که به حق عمل نمی شود و کسی از باطل رویگردان نیست ؟در چنین شرایطی ،مومن (نگفته حسین یا امام) باید لقا پروردگارش رابه چنین زندگی ترجیح دهد و یا "لا اری الموت الا سعاده و الحیوه مع اظالمین الا برما" من مرگ را جز خوشبختی نمی بینم ، من زندگی با ستمکاران را جز ملامت و خستگی نمی بینم
مرا عار آید از این زندگی        که سالار باشم کنم بندگی
(حماسه ی حسینی-جلد اول -  شهید آیت لله مطهری)