دمي با خيام
 گر می نخوری طعنه مزن مستانرا           بنياد مکن تو حيله و دستانرا
تو غره بدان مشو که می می نخوری       صد لقمه خوری که می غلام‌ست آنرا ====================================
هر چند که رنگ و بوي زيباست مرا       چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا
معلوم نشد که در طربخانه خاک            نقاش ازل بهر چه آراست مرا