اشتر و مرد ابله
 ابلهي ديد اشتري به چرا             گفت:نقشت همه كژ است چرا؟
 گفت: اشتر كه:اندرين پيكار          عيب نقاش ميكني، هشدار
 در كژي ام مكن به عيب نگاه        تو زمن راه راست رفتن خواه
 شتر چنين ادامه داد: اي ابله كجي نقش وجود من از مصلحت خداوندي است مگر نمي بيني از كمان كج تير راست بر مي آيد و به هدف مي رسد. چشم زيبا در كنار ابروي كج نشسته پس:
 هر چه او كرده عيب او مكنيد         با بد و نيك جز نكو مكنيد
 زشت و نيكو به نزد اهل خرد         سخن نيك است و از و نيايدبد
 به خدايي ، سزا مرا او را دان        شب و شبگير رو مر او را خوان
                                                 (حديقة الحقيقه – سنائي)