رباعیاتی از شیخ بهایی :
هر تازه گلی که زیب این گلزار است          گر بینی، گل و گر بچینی، خار است
از دور نظر کن و مرو پیش که شمع           هر چند که نور می‌نماید، نار است
======================================
آن کس که بدم گفت، بدی سیرت اوست      وان کس که مرا گفت نکو خود نیکوست 
حال متکلم از کلامش پیداست                    از کوزه همان برون تراود که در اوست
====================================== 
علم است برهنه شاخ و تحصیل، بر است          تن، خانه‌ی عنکبوت و دل، بال و پر است 
زهر است دهان علم و دستت شکر است         هر پشه که او چشید، او شیر نر است